تحقیقات نشان داده است که کشش عصبی عضلانی در مقایسه با کشش ایستا اثر یکسانی در افزایش دامنه حرکتی دارد و بعضی مطالعات نشان داده که حتی تاثیر بیشتری نیز دارد.


ویژگی کشش عصبی - عضلانی:

  1. حرکت دادن عضله به آخرین نقطه دامنه حرکتی 
  2. انقباض فعال عضله برای کشش
  3. حرکت غیر فعال عضله برای کشش
  4. حفظ وضعیت جدید به شکل ایستا برای 20 تا 30 ثانیه و با سه تکرار

کشش عصبی عضلانی تکنیکی است شامل فراید انقباض ایزومتریک یک عضله دلخواه در وضعیت کشیده شده که برای ریلکسیشن بافت انجام می شود و امکان افزایش طول بیشتر آن را فراهم می کند.

اعتقاد بر این است که انقباض ایزومتریک در حین کشش عصبی عضلانی، تحریک پذیری نورون حرکتی را کاهش می دهد و در نتیجه باعث کاهش مقاومت در برابر تغییر طول خواهد شد.

پس از انقباض ایزومتریک، یک دوره رکود ایجاد می شود که ویژگی آن، کاهش زیاد تحریک پذیری نورون حرکتی است که گفته می شود 15 ثانیه باقی می ماند.

فرضیه حامی کشش عصبی عضلانی بسیار شبیه به کشش ایستا است، با این حال معمولا کشش عصبی عضلانی، نیاز به کمک شخص دیگری دارد.

از این رو، به شکل سنتی تحت نظر یک متخصص سلامتی و آمادگی جسمانی انجام می شود.